Ψυχόδραμα

Τιείναιτο ψυχόδραμα;


Μέσα από μια θεωρητική προσέγγιση θα μπορούσε να πει κάποιος ότι το Ψυχόδραμα είναι μια μέθοδος ομαδικής ψυχοθεραπείας. Πιο αναλυτικά θα μπορούσε να το περιγράψει ως μια ομαδική βιωματική μέθοδο, η οποία μέσω της ελεύθερης έκφρασης και της ενίσχυσης του αυθορμητισμού και της δημιουργικότητας έχει σκοπό την ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου, τη συνειδητοποίηση και ανάλυση των δικών του προσωπικών ρόλων που διαδραματίζει στην καθημερινή ζωή και τη δημιουργία λειτουργικών διαπροσωπικών σχέσεων.
Εμπνευστής και δημιουργός του Ψυχοδράματος ήταν ο ψυχίατρος J.L. Moreno (1889 – 1974) ο οποίος επηρεασμένος από το αρχαίο δράμα, αλλά και παρατηρώντας το παιχνίδι των παιδιών, αρχίζει να πειραματίζεται δημιουργώντας το Αυτοσχέδιο θέατρο (1922 – 1925). Στο Αυτοσχέδιο θέατρο ή στο θέατρο του Αυθορμητισμού οι ηθοποιοί συμμετείχαν σε μια ενεργή αφήγηση των προσωπικών τους βιωμάτων. Αναβιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την καθημερινή δράση του ατόμου, του επέτρεπαν να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του και τη λειτουργία του, έτσι ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να λειτουργήσει πιο απελευθερωμένα στα πλαίσια της ομάδας και κατ’ επέκταση στην καθημερινή του ζωή. Το Αυτοσχέδιο θέατρο γίνεται η αφορμή για να αποκαλυφθούν οι θεραπευτικές ιδιότητες της δράσης και να περάσει η ψυχοθεραπεία από το ψυχαναλυτικό ντιβάνι ή το «κρεβάτι του Προκρούστη», όπως το αποκαλούσε ο Moreno, στη ψυχοδραματική σκηνή. Όπως και στο αρχαίο δράμα έτσι και στο Ψυχόδραμα (ψυχή και δράμα ή αλλιώς δράση της ψυχής) επιτελείται ένα είδος κάθαρσης. Στο αρχαίο δράμα η κάθαρση σχετίζεται με τους θεατές, ενώ στο Ψυχόδραμα η κάθαρση αφορά τον πρωταγωνιστή, ο οποίος μέσα από τη δράση εκφράζει με βαθύτερο και πολυδιάστατο τρόπο τις αλήθειες της ψυχής με την τραγική ή την κωμική τους πλευρά.
Αν ξεφεύγαμε από τις ιστορικές αναφορές και τις θεωρητικές προσεγγίσεις του Ψυχοδράματος και το βλέπαμε μέσα από το πρίσμα μιας βιωματικής εμπειρίας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Ψυχόδραμα είναι ένα πλεούμενο, που σε ταξιδεύει σε άγνωστες διαδρομές χωρίς χάρτες και πυξίδα. Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να φορτώσεις τις αποσκευές σου, να πάρεις θέση μαζί με τους άλλους κωπηλάτες και να αφεθείς να ακολουθήσεις τα χνάρια της δικής σου ατομικότητας. Η διαδρομή άγνωστη, ο καιρός απρόβλεπτος. Ο ρυθμός που θα τραβάς κουπί θα εναλλάσσετε, θα βρεις άσχημο καιρό, μα θα βρεις και μπουνάτσες. Κράτα γερά το κουπί, άκου, αφουγκράσου, άγγιξε. Δες με πόσους διαφορετικούς τρόπους μπορείς να κωπηλατείς. Κι όταν το πλεούμενο πιάνει λιμάνι άσε το κουπί και περιπλανήσου στον καινούργιο τόπο μέχρι να ξαναεπιβιβαστείς για νέες περιπλανήσεις.
Ένα ταξίδι είναι η ζωή και εμείς ταξιδιάρες ψυχές που σαλπάρουμε.

                             Βίρα τις άγκυρες καπετάνιε...